چهارم سالبهء جزئيّه صغرى با موجبهء كليّهء كبرى نتيجة سالبهء جزئيّه مىباشد چنانكه گويى : بعض « ج » « ب » نيست وهمهء « ا » « ب » است ، پس بعض « ج » « ا » نيست پس نتيجهء شكل ثاني نيست الّا سالبه امّا جزئيّه وامّا كليّه . وشرط شكل ثالث آن است كه صغراى وى موجبه باشد ويكى از مقدّمتين وى كليّه وضروب منتج وى شش است ، سه منتج ايجاب جزئي است وسه منتج سلب جزئي است . امّا آن سه كه منتج ايجاب جزئي است : اوّل موجبتين كلّيتين چنانكه گويى همهء « ب » « ج » وهمهء « ب » « ا » است . دوّم صغرى موجبهء جزئيه وكبرى موجبهء كليّه چنانكه گويى بعض « ب » « ج » است وهمهء « ب » « ا » است . سيّم صغرى موجبهء كليّه وكبرى موجبهء جزئيه چنانكه گويى همهء « ب » « ج » است وبعض « ب » « ا » است نتيجهء اين هر سه ضرب ، اين است كه بعض « ج » « ا » است . وآن سه كه منتج سلب جزئي است : اوّل موجبهء كليّه صغرى وسالبهء كليّه كبرى چنانكه گويى همهء « ب » « ج » است وهيچ از « ب » « ا » نيست . دوّم موجبهء جزئيّه صغرى وسالبهء كليّه كبرى چنانكه گويى بعض « ب » « ج » است وهيچ از « ب » « ا » نيست . سيّم موجبهء كليّهء صغرى وسالبهء جزئيّهء كبرى چنانكه گويى همهء « ب » « ج » است وبعض « ب » « ا » نيست نتيجهء اين هر سه ضرب اين است كه بعض « ج » « ا » نيست ، وشكل رابع چون بعيد است از